En Naach wie manche, 'sch lieje wach
Ne blasse Mohnd, am Chlodwigplatz brems en Strooßebahn
Kaum ze gläuve, dat en Stadt wie die he och ens still sinn kann

Bloß do's ne Film en mir un da läuf immer widder vun vörren ahn
Ohne Handlung, Hauptdarsteller, en dämm Film ess jeder Statist
En nem Tunnel, dä "Zuflucht" heiß, doch nur'n janz billije Endstation ess

Ruude Teppich vüür de Rezeption
Un dohinger – wie'n Flunder su flach – steht 'ne Zinnsoldat
Dä singe Text joot drophätt, doch dä kennt mer schon

Mer weiß bloß nit, ob vun nem Steckbreef oder nem Wahlplakat
Paar Schritt wigger läuf Russisch Roulett für Schutzengel, die arbeitslos sinn
Dä Revolver, dä rundjeht, ess secher, denn do sinn sechs Kurele drinn

Weet et niemieh hell, im Parkett?
Saach, ess schon alles ze spät, he, en dämm Bahnhofskino?

Et jeht e Drohtseil vun nem Minarett
Bess zo nem Dom, dä als Parkhaus verkleidet de Luff ahnhällt
Drop balanciert e leer Trojanisch Pääd

"Wat soll dat?", brüllt et noch, eh et en Zeitlupe runderfällt
Et weed em Namen des Volkes verwarnt, vun nem Henker, dä veitsdanz un tobt
Einfach falle wöhr unverantwortlich, mer sööße all em selve Boot

Einstein, dä em Schatten vun ner Bomb
Rotz un Wasser flennt, weil och he keiner ihm nöherkütt
Un ihm beim Kreuzworträtsel hilf, beim letzte Woot

"Afrikanischer Fluß met drei Buchstabe" fing'e nit
Vum Berg Sinai kütt övver Fernschreiber jetzt jraad et elfte Jebot
Während Dürer die apokalyptische Reiter noh Zahle buntmohlt

Weet et niemieh hell, im Parkett?
Saach, ess schon alles ze spät, he, en dämm Bahnhofskino?

Castaneda, Karl May, Brecht, Wilhelm Busch, Chuck Berry un Fritz Lang
Pokern um et Patent vum Perpetuum-Mobile
Dä ewije Verlierer waach alles, setz op Null un spreng die Bank

Et räänt Petrodollar, Silberlinge, Lire, Yen, Peseten, Drachmen
Un Deutschmark, die allesamp nit koscher sinn
Denn op all dä Münze ess Janus drop, dä ävvens enttarnt woot als Pawlongsche Hung

Jed' zwei Hummelfijürche drieht durch un mäht och noch zo jooderletz Stunk
Uss Verzweiflung setz sich Aga Khan
Singe joldene Schuß en ner Nische, wo'n keiner sieht

Un schrief met Leppesteff: "Midas ess bloß ne Scharlatan"
Op die Scherve vum Spiejel en der Präsidentensuite
Buster Keaton laach sich halv kapott, weil en immer noch kein Sau versteht
Denn das Leech do ahm Eng vun dämm Tunnel es en Panoramatapet

Dä Morje's grau, do schlööfs en mingem Arm
Dinge Odem jeht ruhig, die Turmuhr schläht fünfmohl ahn
E Nebelhorn vum Fluß her, noch relativ wigg entfernt

Wie'n Fanfare zum nähxte alltächliche Babylon
En dämm Fortschritt Zerstörung bedück, dat sich affing met jedem Verlust
Hätt das Kind en dir wirklich nur'n Changs wie se'n Schneeflock hätt, Mitte August?

Comments (0)