රූ සිරි නුඹගේ ඇල්මේ බැඳුනේ
මිහිරේ මා හද කොඳ මල් පිපුනේ
කැළඹුණු සුළඟේ කෙහෙරැල් සැලුනේ
පිනි පතරේ මට ඔබෙ සුව දැනුනේ
පෙම් මා සුරතලියේ ඉඟි බිඟි පා යන්න ගියේ
ඉන්නේ කොහොම අනේ මා මියැදේ නුඹෙ දැහැනේ
දුන් මා උණු සෙනෙහේ ඇල් මැරුණේ කෙදින හදේ
ඉන්නේ කොහොම අනේ හනික වරෙන් රූබරියේ
වත සුදු හංසි රඟ දෙන විලසේ
අවුලා ආලේ ආයේ ආ දේ
ඉඳුසැව් ගව්වේ අහසේ රැඳුනේ
දිය පොද නොව ඒ මාගේ සෙනහේ
රූබරියේ
පෙම් මා සුරතලියේ ඉඟි බිඟි පා යන්න ගියේ
ඉන්නේ කොහොම අනේ මා මියැදේ නුඹෙ දැහැනේ
දුන් මා උණු සෙනෙහේ ඇල් මැරුණේ කෙදින හදේ
ඉන්නේ කොහොම අනේ හනික වරෙන් රූබරියේ
පෙම් මා සුරතලියේ ඉඟි බිඟි පා යන්න ගියේ
ඉන්නේ කොහොම අනේ මා මියැදේ නුඹෙ දැහැනේ
දුන් මා උණු සෙනෙහේ ඇල් මැරුණේ කෙදින හදේ
ඉන්නේ කොහොම අනේ හනික වරෙන් රූබරියේ
සිතු නතු කර මා රුති පෙම් බෝමා
පානා හසරැල් සිතුවිලි සේනා
හද ඇඳි සිහිනේ අම පැන් ඉසුනේ
නෑ මා නුඹගේ සෙනෙහෙන් මිදුනේ
Comments (0)