Laufið á trjánum,
sem féll í fyrra,
átti það
engin spor?
Nú hef ég gleymt
þeim ástarorðum,
sem þú hvíslaðir
að mér í vor.
Með söknuði
kveð ég ástina ungu,
sem eitt sinn
ég til þín bar.
Það er dæmt
til að deyja,
sem dauðanum
markað var.
Comments (0)